نقش الگوهای استتار در شبکه های استتار نظامی

توری استتار استتار به دلیل مزایای اثر سریع، هزینه کم و ساخت راحت به طور گسترده در استتار اهداف نظامی استفاده می شود. این یک روش رایج در برابر سیستم های شناسایی نظامی و حمله تسلیحاتی است. حفاظت موثر چه در زمان صلح و چه در زمان جنگ، استتار نقش بسیار مهمی در تضمین مواد آمادگی رزمی، بهبود اثربخشی رزمی نیروها و بقای میدان نبرد دارد.
ارتش ما در دهه 1950 شروع به استفاده از استتار برای استتار اهداف نظامی کرد. از آنجایی که سطح شناسایی ماهواره ای در دهه 1950 بسیار پایین بود، استتار در آن زمان بیشتر برای شناسایی زمینی بود. استتار فعلی عمدتاً برای شناسایی فضا و هوانوردی استفاده می شود. در سال های اخیر با توسعه فناوری ماهواره ای و هواپیماهای در ارتفاع بالا، ماهواره های شناسایی و هواپیماهای شناسایی به طور گسترده ای در حوزه نظامی مورد استفاده قرار گرفته اند. توسعه فناوری شناسایی ناگزیر به بهبودهای مربوطه در فناوری استتار نیاز دارد. چهار تفاوت اصلی بین مشاهده مناظر اطراف از روی زمین و مشاهده مناظر از ارتفاع بالا وجود دارد: رنگ های مختلف، کنتراست روشنایی متفاوت، اشکال مختلف و بافت های مختلف. برای مثال ساده: از روی زمین، یک درخت اساساً یک شکل بتکده است، اما از هوا یک درخت فقط یک دایره با سایه است. آنچه روی زمین می بینید کنار خانه است، در حالی که آنچه از ماهواره می بینید بیشتر سقف است.
در گذشته الگوهای استتار مورد استفاده ارتش ما برای تأسیسات نظامی عمدتاً با دست و توسط پرسنل ترسیم می شد و اساس ترسیم اساساً از تجربه تکنسین ها حاصل می شد. استتار نقاشی شده به این شکل دارای آثار مصنوعی آشکار است و مدت زیادی است که تغییر چندانی نکرده است. تنها با ظهور استتار دیجیتال در سال 2007 بود که الگوهای استتار سنتی قدیمی حذف شدند. الگوی استتار دیجیتال جدید با چیدمان کامپیوتری و با روش های مختلف طراحی دیجیتال و با استفاده از اصل رنگ نقطه ای و ترکیب رنگ ساخته شده است که می تواند مشکلات اتصال غیرطبیعی بلوک های رنگی استتار قدیمی و درجه پایین پل زدن با پس زمینه را حل کند. به عنوان نسل جدیدی از فناوری استتار، استتار دیجیتال به ترند ارتش ها در سراسر جهان تبدیل شده است.
لبه‌های صاف استتار سنتی، تضاد بین رنگ‌ها را آشکار می‌کند، که دلیل اساسی افزایش درک رنگ در چشم غیر مسلح است. در حالی که استتار دیجیتال از اصل بصری ماتریس نقطه پیکسل برای محو کردن لبه های بین رنگ های مختلف استفاده می کند و ویژگی های تغییرات تدریجی در بینایی را دارد. توپوگرافی و شکل زمین های مناطق مختلف نیز در یک جنگل یا بیابان به طور قابل توجهی متفاوت است. لکه ها و راه راه های استتار سنتی رنگ های مشخص و مرزهای واضح خود را دارند که همچنین سازگاری آنها را با تفاوت های شکل زمین کاهش می دهد. ثانیا، کنتراست رنگ استتار دیجیتال بسیار ضعیف است، به ویژه مرز رنگ های نامنظم، که سازگاری آن را با فرم های مختلف زمین بسیار بهبود می بخشد. ثانیاً، از فاصله ای کوتاه، الگوی استتار دیجیتال مانند بزرگ کردن نقاط صفحه فلورسنت تصویربرداری است که شبکه ای از بلوک های رنگی مربعی کوچک را نشان می دهد که کاملاً با الگوی انتزاعی ساده استتار سنتی متفاوت است. وقتی به آن نگاه می کنید، الگوی استتار دیجیتالی را می توان به راحتی در پس زمینه های مختلف ادغام کرد، که پیدا کردن آن برای چشم ها آسان نیست.
چهار نوع اصلی استتار دیجیتال وجود دارد: استتار جنگلی، استتار بیابانی، استتار عمومی و استتار دریایی. رنگ های استتار جنگل عبارتند از: خاکی روشن، قهوه ای، مشکی و سبز زیتونی خنثی که در مناطق جنگلی استفاده می شود. رنگ های رایج استتار عبارتند از: خاکستری، سبز، قهوه ای و مشکی. عمدتا در ارتش و نیروی هوایی استفاده می شود. رنگ های استتار صحرا عبارتند از: خاکی، قهوه ای تیره، مشکی. استتار دریایی یک الگوی استتار آبی است که توسط سپاه تفنگداران دریایی PLA استفاده می شود، اما در خشکی کارایی ضعیفی دارد.