اصل پشت پارچههای ضد مادون قرمز-مفرد نیست. در درجه اول، آنها با جذب یا انعکاس تابش مادون قرمز برای جلوگیری از تشخیص آشکارسازهای مادون قرمز کار می کنند. روش خاص مورد استفاده بستگی به استفاده مورد نظر پارچه دارد.
در اینجا دو رویکرد فنی اصلی وجود دارد: جذب تشعشع مادون قرمز: مواد ویژه موجود در پارچه، انرژی تشعشع مادون قرمز را جذب میکنند و از بازتاب آن به آشکارساز جلوگیری میکنند و در نتیجه هدف را پنهان میکنند.
1. افزودن ذرات جاذب: در طول چرخش، نانوذراتی مانند اکسید قلع آنتیموان و اکسید آنتیموان به سطح الیاف می چسبند و به آنها اجازه می دهد تا اشعه مادون قرمز را جذب کنند.
2. استفاده از رنگهای کاربردی: در طول رنگرزی یا تکمیل، از رنگهای مخصوصی استفاده میشود که امواج مادون قرمز نزدیک-را جذب میکند و باعث میشود پارچه در زیر نور مادون قرمز تیرهتر از پسزمینه طبیعی (مانند پوشش گیاهی) به نظر برسد و استتار شود.
3. پوشش پوشش: اعمال لایه ای از مواد پلیمری که نور مادون قرمز را به سطح پارچه جذب می کند.
عمدتاً برای استتار نظامی (مانند لباسهای استتار) و لباسهای ورزشی که برای جلوگیری از نظارت مادون قرمز طراحی شدهاند، با هدف «نامرئی» کردن پوشنده تحت دستگاههای دید در شب مادون قرمز استفاده میشود.
انعکاس اشعه مادون قرمز: ایجاد یک مانع بسیار بازتابنده بر روی سطح پارچه، که مانند یک آینه برای انعکاس پرتوهای مادون قرمز (تابش حرارتی) ساطع شده از بدن انسان عمل می کند.
1. پوشش فلزی: اعمال یک لایه فلزی روی پارچه. این سنتی ترین روش است، اما اشکال آن این است که نور مرئی را نیز منعکس می کند و در نتیجه ظاهری ناخوشایند دارد.
2. ساختار چند لایه نانومقیاس: تهیه یک پوشش نانو-مشبکی از "اکسید-فلز-اکسید". این ساختار مانند یک "غربال طیفی" عمل می کند و به نور مرئی اجازه عبور می دهد (رنگ و ظاهر پارچه را حفظ می کند) در حالی که به طور موثر پرتوهای مادون قرمز میانه (گرمای بدن انسان) را منعکس می کند.
3. ساختار کامپوزیت: مانند ساختار دو لایه- "لایه داخلی پشم شیشه گریز از مرکز + لایه بیرونی پوشش پودر مغناطیسی پلی استر". لایه داخلی نشت تابش گرما را مسدود می کند، در حالی که لایه بیرونی امواج رادار را جذب می کند.
در درجه اول برای مخفی کاری تحت تصویرگرهای حرارتی مادون قرمز و مدیریت حرارتی شخصی استفاده می شود. هم می تواند تشخیص تصویربرداری حرارتی را مسدود کند و هم گرمای بدن را در لباس حفظ کند و به گرما برسد.
به طور کلی، فناوری جذبی با هدف جلوگیری از تشخیص تشعشعات مادون قرمز است، در حالی که فناوری بازتابی مستقیماً اشعه مادون قرمز را مسدود می کند. این دو فناوری اغلب به صورت ترکیبی برای مقابله با روش های مختلف تشخیص مادون قرمز و دستیابی به مخفی کاری چند طیفی استفاده می شوند.