چرا شکارچیان خارجی هنگام شکار از لباس ها و اکسسوری های نارنجی با رنگ های بسیار متضاد استفاده می کنند، با وجود اینکه برای پنهان کاری از استتار شکار استفاده می کنند؟ آیا این خیلی ناگهانی نیست؟ منطقی است که بگوییم شکارچیان باید خود را مانند پلنگ پنهان کنند.
تطابق رنگ شکار به ظاهر "غیر متعارف" در واقع منطقی است: برای ایمنی.
به نظر می رسد که چندین روش شکار قانونی در آمریکای شمالی وجود دارد. برخی از شکارچیان برای شکار از کمان مرکب و تیر و کمان سنتی و برخی از شکارچیان برای شکار از تفنگ استفاده می کنند. از آنجا که دومی دارای قدرت و برد طولانی است، ممکن است چندین موج از مردم به طور همزمان در شکارگاه وسیع بیابان وجود داشته باشد. به منظور جلوگیری از صدمات تصادفی به یکدیگر، شکارچیان از "تجهیزات رنگی با روشنایی بالا" با تضاد بسیار زیادی با محیط استفاده می کنند و هدف آن افزایش میزان تشخیص متقابل و بهبود ایمنی است.
ویژگی این نوع «تجهیزات رنگی با روشنایی بالا» این است که رنگ آن بسیار چشم نواز بوده و تضاد بسیار زیادی با خود محیط دارد. علاوه بر این، وجود این نوع رنگ به طور مستقیم در محیط طبیعی بدون عوامل غیر مصنوعی (وارد شده توسط انسان) تقریبا غیرممکن است، بنابراین جلب توجه افراد بسیار آسان است.
پس آیا حیوانات با دیدن رنگ نارنجی شکارچی پیدا نمیکنند؟ طبق برخی دادههای تحقیقاتی، صمغها به رنگ نارنجی «سرد» نیستند، که رنگی غیر حساس است. اکثر پستانداران کور رنگ هستند. به عنوان مثال، گاو، گوسفند، اسب، سگ، گربه و غیره به سختی می توانند رنگ ها را تشخیص دهند. رنگ هایی که در چشمان آنها منعکس می شود فقط سیاه، سفید و خاکستری است. در میدان گاوبازی اسپانیا، گاوباز با شنل قرمزی گاو را به چالش می کشد. مردم در ابتدا فکر می کردند که رنگ قرمز آن را عصبانی می کند، اما در واقع به این دلیل بود که شنل در مقابل چشمان گاو نر مدام می لرزید و باعث آزار و شکایت او می شد.
هنگامی که پرسنل یگان رزمی نظامی در طبیعت/خارج از خانه هستند، اولین عاملی که در نظر می گیرند این است که چگونه با رنگ محیطی ترکیب شوند و در قضاوت بصری دشمن دخالت کنند. این امر منجر به توسعه و تکامل لباس های رزمی استتاری شده است. با این حال، در شکار غیرنظامی غیرنظامی و فعالیتهای خارج از منزل، چه در کوههای برفی و چه در بیابان، تطبیق با تجهیزات رنگی با روشنایی بالا میتواند به طور موثر عامل ایمنی را بهبود بخشد.
وقتی صحبت از رنگ نارنجی به میان میآید، ممکن است بسیاری از افراد به لباسهای آتش نشانان یا اعضای تیم نجات فکر کنند. حتی برخی فکر می کنند که رنگ نارنجی رنگ نجات است. این درک اشتباه نیست اما کاملا درست نیست. به عبارت دیگر، دلیل انتخاب تیم های فوق به رنگ نارنجی (نارنجی-قرمز) یا زرد طلایی دقیقاً به این دلیل است که این تن رنگ در عملیات امداد و نجات اضطراری بسیار چشم نواز است، تفاوت رنگ زیادی با محیط دارد و به راحتی قابل تشخیص است
