ویژگی های پارچه استتار

ویژگی های پارچه استتار

یونیفرم استتار یک نوع پایه لباس تمرین است. این یک رنگ محافظ جدید با الگوهای نامنظم است که از رنگ های سبز، زرد، چای، سیاه و سایر رنگ ها تشکیل شده است. لباس استتار مستلزم آن است که امواج نور منعکس شده آن تقریباً مشابه امواج منعکس شده توسط مناظر اطراف باشد. این نه تنها می تواند شناسایی بصری دشمن را اشتباه بگیرد، بلکه با شناسایی مادون قرمز نیز مقابله می کند و تسخیر اهداف را برای ابزارهای شناسایی مدرن دشمن دشوار می کند.

1. منشا لباس های استتار:
اولین استفاده از لباس های نظامی رنگی استتار ارتش بریتانیا بود. در دسامبر 1864، کاپیتان بریتانیایی هری بنات رامستین، ارتش نامنظم "تیم شناسایی ارتش بریتانیا" را در منطقه پیشاور پاکستان سازماندهی کرد. رامستین هنگام ساخت لباس های نظامی برای تیم شناسایی، لباس های نظامی خاکی را انتخاب کرد تا با توجه به ویژگی های محلی خاک لسی در معرض دید و بادهای شدید و شن، استتار را در هنگام شناسایی تسهیل کند. در عملیات‌های جنگی بعدی، این نوع یونیفرم نظامی اثر استتار بهتری داشت.

نشات گرفته از لباس استتار شکارچیان پرندگان اسکاتلندی، نمونه اولیه لباس استتار را می توان به "کت و شلوار Ghillie" اسکاتلند ردیابی کرد. این در اصل یک ابزار استتار بود که توسط شکارچیان استفاده می شد. طبق افسانه، شکارچی Ghillie آن را اختراع کرد. عمدتاً برای پنهان شدن در جنگل و فلج کردن پرندگان برای شکار استفاده می شد. کت و شلوار اصلی گلیلی کتی بود که با طناب‌ها و نوارهای پارچه تزئین شده بود. این در پنهان کردن خود در پوشش گیاهی انبوه بسیار مؤثر بود و تشخیص آن را برای پرندگان هوشیار نیز دشوار می کرد.

لباس های Ghillie در طول جنگ جهانی دوم رایج شد و به "کت و شلوار تک تیرانداز" تغییر نام داد. اسم مناسب برای تک تیرانداز.
در سال 1899، ارتش بریتانیا به آفریقای جنوبی حمله کرد و با بوئرهای محلی، که از نوادگان هلندی بودند، به جنگ «جنگ بریتانیا و بوئر» پرداخت. بوئرها تعداد سربازان کمتری داشتند و بریتانیایی ها تعداد بیشتری سرباز داشتند. نسبت قدرت بین دو طرف حدود 1:5 بود. با این حال، بوئرها دریافتند که یونیفورم های نظامی قرمزی که سربازان بریتانیا می پوشیدند به ویژه در میان سبزه های جنگل ها و دشت های آفریقای جنوبی چشم نواز بوده و به راحتی در معرض دید قرار می گیرند. بوئرها از این الهام گرفتند و بلافاصله لباس و تفنگ خود را به سبز چمنی تغییر دادند تا راحت تر در جنگل چمن انبوه پنهان شوند. بوئرها اغلب بدون اینکه بدانند چه اتفاقی دارد به ارتش بریتانیا نزدیک می شدند و حملات ناگهانی را انجام می دادند و ارتش انگلیس را غافلگیر می کردند. با این حال ارتش انگلیس اگر می خواست حمله کند نمی توانست هدف را پیدا کند. اگرچه ارتش بریتانیا در نهایت در جنگ پیروز شد، ارتش بریتانیا متحمل بیش از 90،{6}} تلفات شد که بسیار بیشتر از تعداد تلفات ارتش بوئر بود.
این جنگ باعث شد تا کشورهای اروپایی به اهمیت استتار در میدان‌های جنگ مدرن پی ببرند و رنگ لباس‌های نظامی درخشان را به سبز یا زرد تغییر دادند تا به پنهان‌کاری دست یابند. پس از جنگ جهانی اول، ظهور تجهیزات مختلف شناسایی اپتیکی باعث شد سربازانی که یونیفرم های نظامی تک رنگ می پوشند، سازگاری با محیط های پس زمینه چند رنگ را دشوار کنند. در سال 1929، ایتالیا اولین لباس استتار جهان را تولید کرد که در چهار رنگ قهوه ای، زرد، سبز و خرمایی عرضه شد. در سال 1943، آلمان برخی از سربازان را به لباس های استتار سه رنگ مجهز کرد. این نوع لباس استتار پر از تکه های سه رنگ نامنظم است. از یک طرف، این تکه ها می توانند طرح کلی بدن انسان را مخدوش کنند. از طرفی رنگ برخی از وصله ها تقریباً با رنگ پس زمینه یکی است و برخی از وصله ها به وضوح با رنگ پس زمینه تفاوت دارند. شکل بدن انسان از نظر بصری برای رسیدن به اثر تغییر شکل استتار تقسیم بندی می شود.
یونیفرم های استتار آلمانی در نبرد واقعی به نتایج بسیار خوبی دست یافتند. بعدها، ارتش های کشورهای مختلف از این روش پیروی کردند و تحقیقات و بهبودهایی در مورد رنگ استتار و شکل تکه ها انجام دادند. لباس‌های استتار جدید پس از دهه 1960 از الیاف شیمیایی مصنوعی ساخته شده‌اند که نه تنها از نظر جلوگیری از شناسایی نور مرئی نسبت به مواد پنبه‌ای اصلی برتری دارند، بلکه دارای مواد شیمیایی خاصی هستند که در رنگ‌های رنگی مخلوط شده‌اند که باعث بهبود نور مادون قرمز می‌شود. توانایی انعکاس لباس های استتار. توانایی انعکاس تقریباً شبیه به مناظر اطراف است، بنابراین در برابر شناسایی نور مادون قرمز اثر استتاری خاصی دارد. امروزه استتار نه تنها بر روی لباس سربازان و کلاه شنی، بلکه بر روی انواع خودروهای نظامی، توپخانه، هواپیما و سایر تجهیزات نظامی استفاده می شود.

2. ویژگی های اصلی پارچه استتار:
استتار دیجیتال، همچنین به عنوان استتار دیجیتال شناخته می‌شود، یک فناوری استتار جدید است که از چیدمان کامپیوتری برای شبیه‌سازی تصاویر محیط طبیعی با مربع‌های کوچک متراکم استفاده می‌کند. می تواند مشکلات بلوک های رنگی استتار سنتی مانند اتصالات غیر طبیعی بین بلوک های رنگی و پل زدن ضعیف با پس زمینه را حل کند. همراه با عملکرد استتار ضد تشخیص ذاتی، اثر استتار لباس های نظامی را در فواصل کوتاه بسیار بهبود می بخشد.

"در گذشته استتار لباس‌های نظامی با دست کشیده می‌شد و مرز مشخصی بین رنگ‌های مختلف وجود داشت. با استفاده از اصل بصری پیکسل نقطه ماتریس، لبه‌های بین رنگ‌های مختلف تار می‌شوند و استتار نسبتاً زیاد است. توضیح دهید. استتار یونیفرم های استتار دیجیتالی این اثر "از دور شبیه یک گل بزرگ و از فاصله نزدیک مانند سنگریزه به نظر می رسد."
«ناپیدا بودن» لباس های استتار در استفاده از رنگ های خاص نهفته است. الگوی استتار دیجیتال یونیفرم آموزشی رزمی "Type 07" نه تنها می تواند از تشخیص با چشم غیر مسلح فرار کند، بلکه عملکرد جلوگیری از تشخیص در نور کم و بخشی از باند مادون قرمز را نیز دارد.

از ظاهر، یونیفرم آموزشی رزمی "{0}}سبک" سبک ژاکت را به سبک پارکی تغییر داده است، درجه نظامی سردوش را به نشان یقه تغییر داده است، یک لانه مخفی برای "مسیریابی" واکی تاکی در نظر گرفته است. یقه، سوراخ های تهویه را زیر بغل قرار دهید و دکمه سرآستین اضافه کنید. برای سهولت بالا زدن آستین در روزهای گرم.
طراحان همچنین شاخص مقاومت به سایش لباس تمرینی Type 07 را از بیش از 140 برابر در "Type 87" به بیش از 700 برابر افزایش دادند.

یونیفرم های رزمی توزیع شده فقط برای آموزش روزانه سربازان استفاده می شود. طراحان لباس‌های رزمی با قابلیت‌های بالاتر حفاظت از سربازان را توسعه داده‌اند و در صورت تقاضا در زمان مناسب توزیع خواهند شد.
یونیفرم های آموزشی رزمی جدید همچنین افسران و سربازان را به چکمه های رزمی جدید با رویه ضد شعله، کفی ضد خنجر و فناوری تزریق لاستیک با چگالی دوگانه مجهز می کند. وزن هر کفش 100 گرم کاهش می یابد که باعث افزایش راحتی و عملکرد می شود.

3. سه کارکرد لباس استتار:
1. تابع شناسایی. این نماد مهمی است که ارتش کشورهای مختلف، شاخه های مختلف خدمات، ارتش و مردم را متمایز می کند. اگرچه هدف از لباس‌های استتاری اساساً در میان ارتش‌های بیش از 100 کشور جهان یکسان است، اما هیچ دو کشوری دقیقاً شبیه به لباس‌های استتار نیستند.
2. عملکرد نمادین. یونیفرم های استتار تا حدی نه تنها بازتابی از دیدگاه معنوی و ویژگی های ملی یک کشور است، بلکه بیان متمرکزی از قابلیت های رزمی نظامی و ویژگی های نظامی یک کشور است. در بین سه دسته لباس نظامی: لباس فرم، لباس معمولی و لباس استتار، لباس استتار می تواند به بهترین وجه قدرت ملی و نظامی را به نمایش بگذارد.
3. عملکرد حفاظتی. با توسعه سریع سلاح ها و تجهیزات پیشرفته، عملکرد حفاظتی جامع لباس های آموزشی استتار جدید بهبود یافته است و لباس های استتاری را ضد گلوله، ضد تشخیص، ضد شیمیایی، ضد باکتری، ضد تشعشع و همچنین دما، رطوبت، تهویه مطبوع، و غیره. عملکردهای مختلف به موضوع اصلی در توسعه لباس های استتار تبدیل شده اند.